BÜLBÜL

Muhabbet bağına girdim bu gece,
Bir güle misafir oldum ilk önce,
Merak ya! Bu bağda gezdim, dolaştım
Ve bilge bir bülbülle karşılaştım.
Evvelce selam verdim, selam aldım
O anlattıkça ben, tefekküre daldım.
Anlattı bana aşkın sırlarını,
Dikensiz gülün manasızlığını,

Bülbüller nîda da hakkı anarmış,
Gül bir vesile! Aşk yaradan aymış.
Diken ile sürekli cenk edermiş,
her defasında kanar, üzülmezmiş.

Bülbül öyküsünü anlatır iken;
Geldi meclisimize asi diken,
Biz selam vardik, o ise almadı
Sohbet bir yana sadece bakındı
Heyhat! Dikenin kibri bitmezmiş,
Gelgör ki, diken; gülde de bitermiş.

Dikenin yarası ile kanarken,
Bülbül hakkı bulmuş, gülü ararken
Dinledim aşkı bülbülün dilinden,
Ben huzura daldım o anlatırken.

İbrahim GÖKSU

Yozgat PMYO Öğrencisi

 

 

M.Kemal Atatürk Diyor ki: İnsanlarda bir takım ince, yüksek ve asil duygular vardır ki insan onlarla yaşar. İşte o ince, yüksek, derin ve asil duyguları en çok duyabilen ve diğer insanlara duyurabilen şairdir.